تصمیم دارم تا هر بار یکی از شعرهایی رو که بیشتر در بچگی می شنیدیم رو اینجا بذارم، موافقین؟
توي ده شملمرود
حسني تك و تنها بود
حسني نگو، بلا بگو
تبنل تنبلا بگو
پریسا: نه! من خانوم نیستم.
مامانی: متأسفم!
پریسا: نه! شما که متأسف نیستی، مامانی هستی.
به نظر من هر چیزی احتیاج به قانون و مقررات خودش داره حتی اگه عزاداری ماه محرم باشه. دیشب ساعت ۱۱:۳۰ شب یه دسته داشت از توی کوچمون عبور می کرد. اینقدر صدای طبل و سنجشون بالا بود که حتی چارچوب های آهنی پنجره ها هم علاوه بر شیشه هاش می لرزید و پریسا واقعا ترسیده بود و من سعی می کردم که آرومش کنم و بهش توضیح می دادم که ترس نداره چند تا آقا دارن طبل می زنند و وقتی صدای مداح به چه بلندی توی اتاق میپیچید و پریسا می گفت: مامان می ترسم فقط می تونستم به این کوچولوی معصوم دو سال و هفت ماهه بگم که مامان جان چشمات رو ببند و فکر کن که آقا داره لالایی می خونه و پریسا می گفت مامان الان همسایه ها خواب نیستند؟ آخه من بهش گفته بودم شبا که همسایه ها خوابند نباید بلند گریه کنی چون اونا از دستمون ناراحت می شن و من حالا دیگه نمی دونستم که چه جوابی باید بهش بدم.
آیا واقعا با این صداهای بلند و آزار دهنده بیشتر باعث بی حرمتی به این مراسم نمی شیم؟ باز هم می گم: به نظر من هر چیزی احتیاج به قانون و مقررات خودش داره حتی اگه عزاداری ماه محرم باشه.